Onvoorwaardelijk


Dag m’n lieve bomen

ik kom bij jullie terug

ik was je even verloren

mee genomen door een zucht

ik voer mee op de wind van een ander continent

en vergat dat jij me onvoorwaardelijk verwent


Ik weet ik ben vertrokken op een moeilijk moment

maar jij zou me begrijpen, niemand die me zo goed kent

Soms is de schakering van een ander licht

genoeg voor het vertroebelen van je zicht

je ziet een diamant in een steen

en ergens herken je het van voorheen


Dag mijn lieve vader

Ik kom bij je terug

ik verloor even het kader

ik zag alleen de lucht

ik voer mee op de stroming van een zuidelijke wind

en vergat dat jij me onvoorwaardelijk bemint


Ik weet ik ben vertrokken, en je gaf me nog je zegen

maar eigenlijk zat je om een kleine wens verlegen

je wilde zo graag deze dagen met me delen

om zo de verloren tijd terug te stelen

ik zag het in je ogen maar je mond bleef op slot

en ik ging niet in op je stille aanbod


Dag m’n lieve papa

ik hoop dat je me hoort

ik hoor nu je ogen

ik lees wat je verwoordt

ik voel je in de wind, in je zachte zijn

bij jou voel ik me klein

bij jou mag ik zijn

bij jou ben ik het kind

onvoorwaardelijk bemind