Jamila


Ik wandel over de bodem van de zee

de golven voeren me mee

het voelt als wind door mijn haren

ik word door de golven gedragen


En ze nemen me mee

door het land dat ik niet ken

ze nemen me mee

door het zand tot ik beken

dat dit de hemel op aarde is


Ik klauter op de rotsen omhoog

uitgesleten en droog

ik zie de vormen van koraal

en luister naar hun verhaal


En ze nemen me mee

honderdduizend jaren

Ze nemen me mee

en trachten te verklaren

waarom dit de hemel op aarde is


Zee of woestijn

golven of wind

je wordt bemind


Ik slaap onder het deken van de nacht

de sterren houden de wacht

ik voel me geborgen en veilig

de stilte is me heilig


En de sterren nemen me mee

naar de andere zijde

ze nemen me mee

en laten me kijken

naar hoe de wereld zou kunnen zijn


Zee of woestijn

golven of wind

je wordt bemind