Ajuin


Ik ben een ajuin

ik deed heel domme dingen

dingen die ik in dit lied niet zal bezingen

dingen waarvan ik dacht dat ze me gelukkig maakte

maar eigenlijk was het mezelf die ik verzaakte


Ik ben een ajuin

met een kern in ‘t midden

een kern die ik ken van heel in ‘t begin

maar waarrond zoveel lagen zijn gewikkeld

uit angst en voorzorg, ‘t is ingewikkeld


Ik ben een ajuin

er zit een scherp kantje aan

het stinkt vreselijk als je ‘t open snijdt

en zoek je de kern, dan vloeit er een traan

‘t is de essentie waar het naartoe leidt


ik ben een ajuin

opgebouwd cel per cel

en als ik lagen pel en pel

dan blijft enkel mijn kern over

‘t is de eenvoud die ik boven tover